İnsan və Zaman

İnsan və Zaman

            İnsan olaraq dəyərini ən çox bilməli olduğumuz şey zaman olmalıdır. Çünki böyüyündən kiçiyinə, canlısından cansızına, realından abstrakına hər şey zamana tabe haldadır. Zamana tabe olmaq cismin başlanğıc vəziyyəti ilə son halı (yoxluğu) arasındakı  keçən müddət ərzində cismin məruz qaldığı zəncirvari  dəyişikliklərdir. Yəni daha aydın cümlələrlə ifadə edilərsə zamanı yaradan amil hərəkətdə olan cismin özüdür. Əslində niyyətim zaman anlayışını fiziki ve ya fəlsəfi cəhətdən izah etmək deyil. Sadəcə dilimin döndüyü qədər bu anlayış barəsində ilkin real baxış formalaşdırmaqdır. İndi mövzunu daha da ümumiləşdirsək başlıq `` İnsan və Zaman `` arasındakı vəhdətdir.                                                                                                                                            İnsan daha ana rəhminə düşən andan etibarən zamanın bir parçası olmağa başlayır. Müəyyən gedişatın yaratdığı aşınmaya məruz qalır və sonda geri dönüşü olmayaraq məhv olur. Bu sonu daha əvvəlindən bəlli olan cisimlər və ya varlıqar arasında məhvlə nəticələnənlərdən biri də İnsanlar, yəni bizlərik. Bəs əhatələndiyimiz bu qədər  keçici şeylər nə qədər önəmli orası baxış tərzinə görə böyük və  fərqli mövzudur. Bir yerdə oxumuşdum ``keçici olan bu dünyada həyat ciddiyə alınmayacaq qədər önəmli bir şey deyil`` ( təbii ki, istisnalar xaricində. Necə olsa istisnalar qaydanı dəyişmir ) . Fikirdəki istisnaların yerini özünü sevmək, özünə dəyər vermək kimi klişə, amma maddi şeylərdən olduğu kimi ruhdan da ibarət olan bizlər üçün vacib nüansdır. Çünki insanın xaricinə göstərdiyi davranış onun daxilindəkilərin inkasıdır. Haşiyələnmiş fikirə təkrar qayıtsaq ilk başda pessimist bir fikir kimi görünsə də əslində müəllifin demək istədiyi ilkin dərk edilənin özündən çox onun altında yatan mənadır. Mövzudan kənar kimi görünsə də bu mənalardan biri özünü dərk etməkdir. Özünü dərk edən biri mənəvi rahatlığın maddi şeylərdən ibarət olmadığını başa düşər. Hal hazırda səssiz bir yerdə oturun və gözlərinizi yumun. Xəyalən bir nöqtəyə diqqətinizi cəlb edin. Onun xaricində heç nəyin beyninizi məşğul etməsinə icazə verməyin və içinizdən bir neçə dəfə ``mən kiməm ?`` sualını özünüzə verin. Əgər cavab gəlməsə bunu bir neçə dəfə seans kimi edin. Mütləqdir ki, dünyəvi olan bütün fikirlərdən təmizlənib verdiyiniz suala diqqətinizi cəmlədiktə geriyə sadəcə gerçək kimliyiniz qalacaq.                                                Zamana gəldikdə zaman şansdır. Biz, bizlərə verilən zaman qədər yaşayır və var oluruq. Ona görə həyatda ən çox qiyməti bilinən Zaman olmalıdır.